Svaka deseta osoba ima problem s bubrezima, važno je rano otkrivanje

Kako ističe prim. dr. sci. dr. med. Amela Bećiragić, specijalistkinja nefrologije bolnice Medicana Sarajevo, mnoge bolesti mogu oštetiti bubrege, a da u početnim fazama ne izazivaju izražene simptome.

Među najčešćim uzrocima oštećenja, govori dr. Bećiragić, su povišen krvni pritisak, neregulisana šećerna bolest, neliječene urinarne infekcije te različite sistemske bolesti. Upravo zbog toga pravovremena dijagnostika i redovni nefrološki pregledi imaju ključnu ulogu u očuvanju bubrežne funkcije i prevenciji nastanka hronične bubrežne bolesti.

Kako navodi specijalistkinja nefrologije dr. Bećiragić, hronična bubrežna bolest, koja predstavlja poremećaj u građi i/ili funkciji bubrega, a traje duže od tri mjeseca te dovodi do “stanja u kojem bubrezi gube sposobnost uklanjanja otpadnih produkata metabolizma i viška tekućine iz organizma i time mogu doprinijeti oštećenju drugih organa i organskih sistema te narušiti cjelokupno zdravlje”.

- Hronična bolest bubrega (HBB) predstavlja ozbiljan zdravstveni problem zbog svog hroničnog i progresivnog toka kao i visokog rizika za nastanak kardiovaskularnih oboljenja i povećane smrtnosti, te je važna rana prevencija, dijagnostika i liječenje svih osoba sa rizikom za nastanak hronične bolesti bubrega. HBB se drastično povećava iznad 60. godine života i procjenjuje se da u svijetu ima oko 850 miliona ljudi sa različitim stadijumima HBB. U Evropi, svaka deseta osoba ima neki od stadijuma HBB. Do 2040. godine, HBB će vjerovatno postati peti vodeći uzrok smrti, što naglašava hitnu potrebu za globalnim strategijama u borbi protiv bolesti bubrega - pojašnjava dr. Bećiragić.

Uzroci nastanka hronične bubrežne bolesti su brojni. Najčešći među njima su hipertenzija, dijabetes, glomerulonefritisi (primarni ili sekundarni), hronični pijelonefritisi, opstruktivne uropatije, ali i nasljedne bolesti bubrega.

- Klinička slika i tok hronične bubrežne bolesti se razvija polako i postupno pa u početnim stadijima bolesti, simptoma često nema ili budu neprepoznati. U najranijoj fazi, smanjena bubrežna funkcija može se otkriti samo laboratorijskim pretragama, a najčešće je riječ o slučajnom nalazu prilikom analiza krvi i urina, koji može pokazivati povišene vrijednosti kreatinina u krvi te povećane količine proteina izlučenih urinom - navodi specijalistica nefrologije.

Dodaje da pacijenti sa blagim do umjerenim zatajenjem bubrega mogu imati samo blaže simptome.

- Na primjer, pacijenti mogu mokriti više puta tokom noći jer bubrezi ne mogu resorbirati vodu i koncentrisati je, što dovodi do većeg volumena mokraće. Uslijed izlučivanja viška vode ili soli, kod pacijenta sa zatajivanjem bubrega javlja se visok krvni pritisak, koji u konačnici može dovesti do srčanog zatajenja ili udara. Napredovanjem bubrežnog zatajenja i posljedičnim porastom toksičnih tvari u krvi mogu se javiti mnogi neurološki i probavni simptomi poput umora, mišične slabosti i grčeva, slabljenja mentalnih sposobnosti, mučnine, povraćanja, pothranjenosti i svrbeža - govori dr. Bećiragić.

Kako bolest napreduje i dolazi do povećanja toksičnih materija u krvi, javljaju se i drugi simptomi, poput umora, mišićne slabosti i grčeva, slabljenja mentalnih sposobnosti, mučnine, povraćanja, pothranjenosti i svrbeža kože.

- Pacijenti se najčešće javljaju ljekaru tek kada se pojave simptomi vezani za urinarni trakt, kao što su bolovi u slabinskom dijelu leđa (koji mogu biti tupi, oštri ili u obliku renalne kolike), poremećaji mokrenja poput smanjenog ili pojačanog mokrenja, noćnog mokrenja ili zadržavanja mokraće, kao i oticanje lica, potkoljenica ili cijelog tijela. Promjene u sastavu mokraće, poput prisustva krvi, proteina, leukocita ili bakterija, također mogu biti znak bolesti - navodi dr. Bećiragić.

Za procjenu funkcije bubrega koriste se brojne laboratorijske analize, među kojima su kompletna krvna slika, urea i kreatinin, elektroliti u serumu, analiza urina, odnos albumina i kreatinina u urinu (UACR), kao i brojne druge pretrage koje se određuju prema potrebi.

- Strukturalno stanje bubrega procjenjuje se pomoću dijagnostičkih metoda poput ultrazvuka bubrega, CT-a, magnetne rezonance, color Doppler pregleda renalnih arterija, a u određenim slučajevima i biopsije bubrega - kaže dr. Bećiragić.

Poseban značaj ima rano otkrivanje i prevencija bolesti. Prema riječima dr. Bećiragić, očuvanje zdravlja bubrega temelji se na osam zlatnih pravila: adekvatan unos tečnosti, zdrava i uravnotežena ishrana sa smanjenim unosom soli i životinjskih proteina, redovna kontrola krvnog pritiska i nivoa šećera u krvi, umjerena fizička aktivnost, izbjegavanje nefrotoksičnih lijekova, prevencija kontrastne nefropatije te smanjenje ili prestanak pušenja.

Postoje i jasne indikacije kada je potrebno javiti se nefrologu.

- Pregled se preporučuje osobama iz rizičnih grupa - posebno onima s povišenim krvnim pritiskom i dijabetesom - najmanje jednom godišnje. Nefrološki pregled potreban je i pacijentima kod kojih je vrijednost glomerularne filtracije manja od 60 ml/min/1,73 m², kod značajnog povećanja albumina u urinu, povišenog kalijuma u krvi, ponavljanih bubrežnih kamenaca, neobjašnjive hematurije ili pozitivne porodične anamneze bubrežnih bolesti - pojašnjava dr. Bećiragić.

U praksi, kako navodi dr. Bećiragić, najveći broj pacijenata koji se javljaju nefrologu su osobe s povišenim krvnim pritiskom, šećernom bolešću, infekcijama urinarnog trakta ili porodičnom anamnezom hronične bubrežne bolesti.

- Zbog toga je posebno važno da pacijenti redovno uzimaju propisanu terapiju i pridržavaju se preporučenih životnih navika. Kontrolom nivoa šećera u krvi i vrijednosti krvnog pritiska moguće je značajno odgoditi ili čak spriječiti nastanak hronične bubrežne bolesti i tako očuvati zdravlje bubrega na duži rok - kazala je prim. dr. sci. dr. med. Amela Bećiragić, specijalistkinja nefrologije bolnice Medicana Sarajevo, povodom Dana bubrega, koji se obilježava 12. marta.

(Vijesti.ba / FENA)