Revolucija iz laboratorija: Plastika postaje čisto gorivo budućnosti

Nova metoda omogućava pretvaranje plastike u vodonik koristeći sunčevu energiju i sumpornu kiselinu iz starih automobilskih akumulatora.

Istraživači tvrde da bi ovakav sistem mogao otvoriti potpuno novi model reciklaže otpada i proizvodnje goriva budućnosti.

Proces se odvija u jednom reaktoru i kombinuje:

razgradnju plastike,
proizvodnju vodonika,
iskorišćavanje otpadne kiseline iz akumulatora.

Naučnici su se fokusirali na PET plastiku, koja se najčešće koristi za ambalažu hrane i pića.

Plastične flaše prvo se usitnjavaju u fini prah, a zatim rastvaraju u koncentrovanoj sumpornoj kiselini.

Smjesa se zagrijava na 140 stepeni Celzijusa, čime dolazi do razgradnje plastike na osnovne hemijske komponente — etilen-glikol i tereftalnu kiselinu.

Posebno zanimljiv dio procesa jeste činjenica da naučnici nisu koristili novu laboratorijsku sumpornu kiselinu.

Umjesto toga, iskoristili su kiselinu iz starih automobilskih akumulatora.

„Sumporna kiselina je sastavni dio automobilskih akumulatora, ali se tokom reciklaže uglavnom izdvaja samo olovo. Mogli bismo da izdvojimo i kiselinu i ponovo je upotrijebimo“, rekao je istraživač sa Kembridž univerziteta Kaj Kvarteng.

Nakon razgradnje plastike slijedi drugi korak — proizvodnja vodonika.

Istraživači su razvili poseban katalizator zasnovan na molibdenu koji pod dejstvom svjetlosti pokreće hemijsku reakciju.

Tokom procesa:

etilen-glikol se razlaže,
oslobađaju se elektroni,
protoni iz kiseline pretvaraju se u vodonik.

Pored vodonika nastaje i sirćetna kiselina, koja ima industrijsku primjenu.

Vodonik se smatra jednim od ključnih goriva budućnosti jer:

ne proizvodi ugljen-dioksid tokom sagorijevanja,
može služiti kao čista energija,
koristi se u industriji i transportu.

Istovremeno, svijet se suočava sa ogromnim problemom plastičnog otpada.

Prema podacima iz studije, tokom 2025. godine proizvedeno je više od 440 miliona tona plastičnog otpada, a reciklirano je manje od 10 odsto.

Profesor Ervin Rajsner sa Kembridža rekao je da ova tehnologija otvara vrata i drugim hemijskim procesima koji bi mogli biti mnogo održiviji nego danas.

Naučnici su već pokazali da se sistem može koristiti i u farmaceutskoj industriji za proizvodnju važnih hemijskih jedinjenja uz znatno manji ugljenični otisak.

Istraživački tim sada radi na prilagođavanju tehnologije industrijskoj proizvodnji.

Plan je razvoj protočnih reaktora koji bi omogućili kontinuirano pretvaranje otpada u korisne proizvode i čistu energiju.

Stručnjaci smatraju da će upravo povećanje obima procesa biti ključni korak ka komercijalnoj upotrebi ove tehnologije, prenosi Euronews.

(Vijesti.ba)